Cytat z Pisma Świętego+krótkie rozważanie #124

Z Ewangelii według Świętego Mateusza

Owca zabłąkana (Mt,18,12-14)

Jak wam się zdaje? Jeśli kto posiada sto owiec i zabłąka się jedna z nich: czy nie zostawi dziewięćdziesięciu dziewięciu na górach i nie pójdzie szukać tej, która się zabłąkała? A jeśli mu się uda ją odnaleźć, zaprawdę, powiadam wam: cieszy się nią bardziej niż dziewięćdziesięciu dziewięciu tymi, które się nie zabłąkały. Tak też nie jest wolą Ojca waszego, który jest w niebie, żeby zginęło jedno z tych małych.

Zauważ:

Podobnie jak pasterz cieszy się z odnalezionej owcy, tak również Bóg raduje się z człowieka powracającego na właściwe drogi życia. Każdemu z nas przydarzają się rozmaite upadki i grzechy. Jednakże Pan w swoim bezgranicznym miłosierdziu zawsze podaje pomocną dłoń i pomaga powstać z upadku. Czy jednak potrafimy przyjąć jego wsparcie? Czy potrafimy Mu bezgranicznie zaufać i wierzyć, że poprowadzi nas w dobrym kierunku? Niejednokrotnie nie pozwalamy sobie pomóc i błądzimy po omacku, w ciemności, lęku i niepewności. Tymczasem potrzeba tylko odrobiny zaufania i wiary w to, że wielkim pragnieniem Boga jest chęć  naszego uświęcenia. Świadczy o tym sam Jezus wypowiadając ponadczasowe słowa:  „Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy się źle mają… Bo nie przyszedłem powołać sprawiedliwych, ale grzeszników”. 

Ł.J.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *