Cytat z Pisma Świętego+krótkie rozważanie #97

Z Księgi Psalmów

Dziękczynienie (Ps 138,1-8)

Będę Cię sławił, <Panie>, z całego mego serca,
<bo usłyszałeś słowa ust moich>:
będę śpiewał Ci wobec aniołów.
Oddam Ci pokłon ku Twemu świętemu przybytkowi.
I będę dziękował Twemu imieniu
za łaskę Twoją i wierność,
bo wywyższyłeś ponad wszystko
Twoje imię i obietnicę.
Kiedym Cię wzywał, wysłuchałeś mnie,
pomnożyłeś siłę mej duszy.
Wszyscy królowie ziemi będą Ci dziękować, Panie,
gdy posłyszą słowa ust Twoich;
i będą opiewać drogi Pańskie:
„Prawdziwie, chwała Pańska jest wielka”.
Prawdziwie, Pan jest wzniosły i patrzy łaskawie na pokornego,
pyszałka zaś dostrzega z daleka.
Gdy chodzę wśród utrapienia,
Ty zapewniasz mi życie,
wbrew gniewowi mych wrogów;
wyciągasz swą rękę,
Twoja prawica mnie wybawia.
Pan za mnie [wszystkiego] dokona.
Panie, na wieki trwa Twoja łaska,
nie porzucaj dzieła rąk Twoich!

 

Zauważ:

Pokora jest jedną z najwspanialszych cnót, którymi Bóg może obdarzyć człowieka. To bowiem dzięki niej rodzi się szacunek i ufność zarówno wobec Wszechmocnego (oraz Jego wszelkich dzieł) jak również wobec każdego człowieka. Wspaniałym dzieckiem pokory jest również skromność, dzięki której potrafimy odnaleźć własne miejsce na ziemi i żyć w sposób zgodny z głosem swego sumienia niejednokrotnie upominającego nas i naprowadzającego w trudnych momentach na te właściwe drogi. Prośmy więc każdego dnia o łaskę pokory, która rodzi wiele innych cnót i pozwala odkryć każdemu z nas prawdziwe piękno płynące z wiary w nieustanną opiekę Tego, który Jest i wzywa do rodzenia wspaniałych owoców mających swe korzenie w życiu przepełnionym miłością Boga i bliźniego.   

Ł.J.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *